จำนวนผู้เข้าชม

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterวันนี้492
mod_vvisit_counterเมื่อวาน845
mod_vvisit_counterอาทิตย์นี้492
mod_vvisit_counterอาทิตย์ที่แล้ว4564
mod_vvisit_counterเดือนนี้11315
mod_vvisit_counterเดือนที่แล้ว18359
mod_vvisit_counterรวมทั้งหมด477304
เรามี 19 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

 

กัณฑ์ย่อยที่ ๔ PDF พิมพ์ อีเมล
เขียนโดย Administrator   
วันอังคารที่ 24 สิงหาคม 2010 เวลา 10:28 น.

เสียงเทศน์

 

 เนื้อหา

มาลัยหมื่น กัณฑ์ย่อยที่ ๔

 

              อปโร เทวปุตฺโต อันว่าเทวบุตตนใหม่ 1   เล่าเข้ามามีบริวาร 7 หมื่น  มียศลื่นถือเครื่องบูชาเข้ามาเพื่อจักไหว้พระธาตุเกษแก้วจุฬา   อรหันตาตนวิเศษอยู่ประเทศชื่อว่าชมภูหล่ำดูเห็นงามหยิ่ง จึ่งถามพระญาอินทร์ว่า ดูรามหาราช เทวบุตตนมีบริวารมากวิสัย แม่นเมตไตยไป่นี้จา สกฺโก  เมื่อนั้น  บั้นอินทาเจ้าฟ้าอ่วยหน้าไหว้ขานคำ ว่า  ภนฺเต   ข้าไหว้เจ้าเทพมาลัย   เทวบุตฺตนเข้ามาบัดนี้ไป่แม่นเมตไตย  หากแม่นวิสัยตนอื่น  มีปริวาร 6 หมื่น ตามตนเกิดในเมืองคนได้เป็นสามเณรตนองอาจ บ่ประมาทในศาสนา  คารโว  เคารพยำแยงอุปัฏฐากพระเจ้า   ย่อมใสใจบัวระบัด    พระธรรมใสช้อยโชติ    กับทั้งพระสังฆเจ้าโสดตระการงาม    อุปัฏฐากครูบาอาจารย์ด้วยน้ำอุ่นน้ำเย็นบ่ขาด   มีปกติอันกวดแผ้วข่วงเขตพระธาตุแก้วเจดีย์   เทียรย่อมบัวระบัดกวดตาดในเขตวัดวาอาราม   ตามประทีปไต้บูชาด้วยใจใสศรัทธาบ่ขาด   คันว่ามรณาตจากสภาวะอันเป็นสามเณรตนล้ำเลิศ   ก็จึ่งเอาตนมาเกิดในชั้นฟ้าตาวตึงสา   ด้วยผลาบุญฝูงนั้น   ก็ข้าแล อปโร เทวปุตฺโต  อันว่า  เทวบุตตนมีปริมาณ  ประมาณ 7  หมื่น  ในชื่นชมยินดีมีรัศมีใสสะอาดไหว้พระธาตุแก้วจุฬา บูชาทั้ง 8 ด้านแล้วแลถอยหลังมานั่งเฝ้าถัดเทพบุตรเจ้าตนมาก่อนหัวทีก็มีแล อปโร เทวปุตฺโต   อันว่าเทวบุตตนใหม่  1 เล่าเข้ามาก็มียศศักดิ์บริวารประมาณ8 หมื่น มียศลื่นกว่าภายหลัง  ยายยังมาสะภู่ประดับเครื่องหมู่ลางวัล เทียนธูปทันสะอาด    ดอกไม้อาจหอมดี  ลีลามาในข่วงเขตเพื่อจักไหว้พระเกษแก้วจุฬา มหาเทพมาลัยหล่ำไปเห็นแต่ไกลคองว่าแม่นเมตไตยตนเจ้าฟ้า  ตั้งหน้าต่าวขานคำถามว่า   อินทาตนแก่นเหง้า เทพบุตตนเข้ามาบัดนี้ มีบริวารมากวิสัย แม่นเมตไตยไป่จา สกฺโกอันว่าพระญาอินทาธิราชประสาทบอกตามคำว่า ภนฺเต  ข้าไหว้เจ้ากูตนมีบุญอันมากเทพตนนี้หากตนอื่นทรงบริวาร 8   หมื่นตามตน เกิดมาในเมืองคนได้เป็นขายทุกไฮ้ขอทานผู้อื่นไจ๊ ๆ  บ่ขาดสายเลี้ยงชีวิตภายหลังทุกค่ำเช้า ทิสฺวา ก็เห็นเจ้าภิกขุตนมีศีลอันประเสริฐ    อันตระเดินไปบิณฑบาต  ยืนอยู่ใกล้อาวาสย้าวเฮือนแห่งคนฝูงอื่น ลื่นถ้อยคำเตือนเจ้าเฮือนให้ฮู้ว่า  เจ้ากูตนมีศีลไปบิณฑบาตใกล้ปักตูเฮือนดูอาจ  เจ้าจึงฝันผาดเอาเข้ามาใส่บาตรมหาเถรเจ้าบ่ให้นาน    บุญสมภารอันประเสริฐ    นำชายทุกข์ให้ได้เมือเกิดในเมืองสวรรค์   โส เทวปุตฺโต  อันว่าเทวบุตมีบริวาร 8 หมื่น  ไต้ประทีปตื่นบูชาไว้เบื้องขวา8 ด้านนั่งเป็นถ่านถัดเทพบุตตนมาก่อนหัวทีก็มีแล อปฺโร เทวปุตฺโต  อันว่าเทวบุต ตนใหม่ตน 1    เล่าเข้ามาด้วยยศศักดิ์ปริวาร 9 หมื่น   ไต้ประทีปยื่นบูชา    ไหว้เบื้องขวา 8 ด้าน    หน้าช้อยชื่นใสงาม   ไหลหลามมายียุดยียาบ   เพื่อจักก้มขาบไหว้วันทาพระธาตุนักปราชญ์เทพมาลัยหล่ำไปเห็นแต่ไกล คองว่าแม่นเมตไตย ก็จึ่งยกคำไวออกปาก ถามพากย์ ถ้อยเชิงพระญาอินทร์ว่า ดูราสุรินทาเจ้าฟ้า เทวบุตตนเข้ามาบัดนี้แม่นพระบาทเมตไตยแล้วลือ สกโกเมื่อนั้นบั้นอินทาธิราชประสาทบอกโดยพลันว่า  ภนฺเต ข้าไหว้เจ้ากู เทวบุตตตนมาบัดนี้ไป่แม่นเมตไตยหากวิสัยตนอื่นมีปริวาร 9     หมื่นตามตน   เกิดมาในเมืองคนอยู่ในบ้านอัน 1  ชื่อว่ากรรณิกาคามอันมีในตามพะปัณณะทวีป  กล่าวคือลังกาทวีป ทิสฺวาชายผู้นั้นก็มาเห็นสถูป ใส่ฮูปพระธาตุเจ้าเจดีย์ดวงวิเศษ   คเหตวา ถือเอาดอกกรรณิกามาบูชาพระธาตุเจ้าบ่เศร้าใสงามอธิษฐานผมเหนือเป็นดวงดอกไม้ตั้งไว้บูชา    อธิษบานตาทั้งคู่ให้เป็นประทีปหมู่ทั้ง 2ประการ   อธิฐานปากให้เป็นประทูปมากปากดวงหอม สังฮอมใจจากโทษ บ่กริ้วโกรธโกธา  บุญชักมาได้เกิดในชั้นฟ้าเลิศตาวตึงสาก็ข้าแล  โส เทวปุตฺโต อันว่าเทวบุตตนนั้นมาแล้วก็เวียนวัตรประทักขิณเชิงพระธาตุเกษแก้วจุฬา   ไหว้บูชาทั้ง 8ด้าน แล้วนั่งเป็นถันถัดเทพบุตรตนมาก่อน ก็มีแล ตโต ถัดนั้นบั้นเทวบุตรตนมีปริวารประมาณแสน 1 เข้ามาเพื่อจักไหว้บูชามหาธาตุยัวระยาดลีลาอรหันตาเจ้าตนวิเศษทอดพระเนตหลิงไปคองว่าแม่นเมตไตยตนบุญมาก กล่าวปากต้านจารจา    ว่าดูราพระญาอินทร์ตนองอาจธรรมชาติ กษัตตาเทพบุตตนมาบัดนี้   แม่นเจ้าเมตไตยโพธิสัตว์แล้วลือ   สกฺโก พระญาอินทร์ขานคำเป็นอันหยิ่ง จึงกล่าวว่า ภนฺเต ข้าไหว้เจ้ากูตนเป็นอรหันตา เทพบุตตนมาบัดนี้ไป่แม่นเมตไตยตนสมไว้แจ้งโสด  เทพบุตตนนี้นามโคตรบ่ปรากฎมียศบ่ลือชา แต่เมืองคนย่อมขวนขวายบ่ขาดอยู่ในเมืองอนุราธะบุรี  มีปกติไปนำเอามายังหญ้าบ่ช้าฮีบมาขาย   เลี้ยงชีวิตทุกค่ำเช้า   เข้าไปสู่แม่น้ำผู้ดียวเหลียวเห็นทรายขาวงามหยิ่งมีพรรณะเผื้องสิ่งแผ่นเงินเลียง  วิยุหิตวา ก็กวดมากองตบให้เป็นเจดีย์ทรายมีใจชื่นชมยินดีว่า   อโห  โอนอ พระเจดีย์ทรายแห่งผู้ข้านี้งามใสสุดดุจดั่งแก้วพิฑูรย์ดวงประเสริฐ ให้บังเกิดปสันนศรัทธาหยิ่งหนักหนา วนฺทามิ ก็ไหว้พระแก่นไท้เจดีย์ทรายอันผู้ข้าหากกดหมายแบ่งไหว้ผู้ข้าได้เอาดอกไม้หลายประการ  กับทั้งกายทวารวจีทวาร  มโนทวารบูชา  กตฺวาชายทุกข์ไฮ้ได้อุปัฏฐากภิกขุเจ้าตนมีศีล  ด้วยใจใสยินดีอันมาก ให้ทานหลากหลายประการ สมภารตนเท่านั้นแล้วในปัพพะชั้นชาติเมืองคนก็จึ่งได้เอาตนเมือเกิดในชั้นฟ้าเลิศเมืองสวรรค์เป็นสันนี้ก็ข้าแล  โส เทวปุตฺโต อันว่า เทวปุตฺตนมีปริมาณแสน 1มากระทำเวียนวัตรประทักษิณบ่ขาดชะภาคหยาดยายมาไหว้ทิสสา 8 ด้าน เลื่อมใสดี บ่ลามาบ่ขาด ไหว้ยังพระธาตุแล้วนั่งอยู่ถัดเทพบุตตนมาก่อนก็มีแล

แก้ไขล่าสุด ใน วันอังคารที่ 24 สิงหาคม 2010 เวลา 12:07 น.
 
แหล่เครื่องเล่นมหาชาติ