ลักษณะทำนองไต่ไม้ลำเดียว

                 ทำนองไต่ไม้ลำเดียว  เป็นทำนองที่มีลักษณะเสียงขึ้นนาสิกแทรกอยู่ในแหล่ที่ 9 ของกัณฑ์มัทรีเป็นแหล่ที่พระเทศน์จะใช้เสียงสูงที่สุดโดยทั่วไปจะเรียกแหล่นี้ว่าแหล่มัทรีสลบอันเป็นอาการของพระนางมัทรี ตัวละครในกัณฑ์นี้ที่ติดตามหาลูกไม่พบจึงร้องจนสุดเสียงทำให้สลบลงพระที่เทศน์กัณฑ์นี้ จะต้องเสียงดีและเสียงแหลมเล็กเหมือนผู้หญิง  เวลาร้องแหล่จะต้องใช้เสียงขึ้นนาสิกโดยตลอดเสียงหวีดร้องเหมือนคนต้อนตีหมูเข้าเล้า  และเสียงจะสูงที่สุดตรงคำว่า“เอียงพระกายบ่ายศิโรเพศ” การที่พระผู้เทศน์มหาชาติกัณฑ์นี้ต้องใช้เสียงสูงสุดนี่เองจึงเรียกทำนองตอนนี้ว่า  “ทำนองแหล่ไต่ไม้ลำเดียว”